در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد // حالتی رفت که محراب به فریاد آمد

     از من اکنون طمع صبر و دل و هوش مدار // کآن تحمل که تو دیدی همه بر باد آمد

     باده صافی شد و مرغان چمن مست شدند // موسم عاشقی و کار به بنیاد آمد

             بوی بهبود ز اوضاع جهان میشنوم // شادی آورد گل و باد صبا شاد آمد

          ای عروس هنر از بخت شکایت منما // حجله ی حسن بیارای که داماد آمد

              دلفریبان نباتی همه زیور بستند // دلبر ماست که با حسن خداداد آمد

               زیر بارند درختان که تعلق دارند // ای خوشا سرو که از بار غم آزاد آمد

             مطرب از گفته ی حافظ غزلی نغز بخوان // تا بگویم که ز عهد طربم یاد آمد

شب یلدا برای خودم فال نگرفتم ; راستش ترسیدم که بد در بیاید...!! این روزها عجیب میترسم از این زبان حافظ..!!!

من امسال یلدا نداشتم.. همیشه یلدا برایم مفهموم خیلی خاصی داشت.. حتی از نوروز هم برایم مهمتر و زیباتر بود ; اما امسال شب یلدای من تنها به خواندن حافظ در اتاقم ختم شد... بگذریم! بهتر است توضیح اتفاقات امسال را موکول کنم به وقتی دیگر و در وبلاگی دیگر... قبلا هم گفته بودم , نوشتن در این وبلاگ هیچ فرقی با حرف زدن در یک بلندگو آن هم وسط حیاط دانشگاه ندارد..!!!!!

حرفهای زیادی دارم که بهتان بگویم... خیلی زیاد! من خیلی تغییر کردم!!! و البته که این تغییرات را دوست دارم... درست است که سختی زیادی کشیده ام تا اینطور شدم ولی خوشحالم... احساس میکنم رشد کرده ام , بزرگ شده ام... و این نوعی غرور شیرین در قلبم ایجاد کرده... از او هم ممنونم...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پ.ن ۱ : تابحال کسی را دیده اید که در سردترین هوا دستان بسیار گرمی داشته باشد؟؟من دیده ام...  فکر کنم فامیل آفتاب بود....!!!

پ.ن ۲ : نزدیکتر هم که می آیی , باز هم دلم برایت تنگ است....!! کلا این روزها خیلی دلتنگم..!! ای کاش میشد دیگر هرگز نبینمت اگر که ....

پ.ن ۳ : یلدا به کسانی که خوش بودند مبارک..